‘t Is weer voorbij

“ t Is weer voorbij” was de titel van mijn afsluitende stukje van de eerste jaargang van G. Kwek. Het refereerde aan de gelijknamige hit van Gerard Cox uit 1973. Het lijkt mij een mooie titel voor een laatste stukje van een seizoen. Die hou ik er dus in.

Wat blijft er na zo’n seizoen hangen, wat heeft indruk gemaakt? Bij deze vraag kan ik uiteraard alleen voor mijzelf spreken. Vind het lastig hoor. Is het aantal reacties op facebook een bepalende factor? Je kan je ook vergissen. Zoals het stukje over tatoeages. Was als grappig bedoeld, zonder mensen te kwetsen, maar werd heel anders geïnterpreteerd. Sorry daarvoor, al waren sommige reacties ook buitenproportioneel. Maar zoiets hoort er ook bij.

Ik heb met veel plezier stukjes geschreven. Zoals Hop hop hop waarin het Kaasrollen werd geïntroduceerd. En dan lees ik even later dat Niels Wennemars, inderdaad de zoon van, dit jaar het kampioenschap Kaasrollen in Engeland heeft gewonnen.

Bij het overdenken van dit jaar denk ik ook aan de onderwerpen die ik heb laten liggen.

• Er valt veel te zeggen over hoe je op positieve wijze je favoriete team kan ondersteunen.
• Er valt ook veel te zeggen over hoe je kan investeren in de relatie met je buren.
• Er valt veel te zeggen over de rol van het bestuur bij deze lastige zaken.
• Ben voornemens daar in het nieuwe seizoen iets over te schrijven.

Wat een sfeertje heerste er weer in het Kwekkerdome schreef Gerard Verver in het Nieuwsblad Vlaardingen van 3 juni jl. Het ging hier om het Vlaardings kampioenschap halve finale tegen Cion. Het woordje “weer” triggerde mij.

VFC neemt wat sfeer en toeschouwersaantal betreft een unieke positie in in het regionale amateurvoetbal. Dat lees je ook terug in de media als er eens verslag van wordt gedaan. Bij thuiswedstrijden van het eerste is de tribune altijd goed bezet en bij een aantal aansprekende tegenstanders wordt moeiteloos de 1000 belangstellenden of meer gehaald. En dat in samenhang met een luidruchtige supportersschare maakt dat de sfeer waarover men spreekt. Ik kom zoals aangekondigd het nieuwe seizoen nog op dit onderwerp terug.

VFC is natuurlijk veel meer dan een volle tribune op zaterdag om 17.00 uur. Het is een bruisende vereniging waar op alle dagen van de week van jong tot oud actief het geel en zwart vertegenwoordigd is. Wij zijn samen VFC is geen loze uitdrukking, maar ook een noodzakelijke uitdaging om de club gezond te houden. Financieel en materieel is heel veel nodig om het hoge niveau als vereniging in stand te houden.

Heel fijn te constateren dat de Vrienden van VFC dit jaar een aantal nieuwe mooie sponsors mocht verwelkomen. Het is goed te weten dat de hele vereniging en met name de jeugd profiteert van deze extra inkomsten. De namen van deze Vrienden staan goed zichtbaar langs het hoofdveld. Zijn op die manier ook onderdeel van die sfeer. Altijd fijn als leden dan bij deze ondernemers hun producten afnemen.

Met dit afsluitend stukje wil ik mijn bijzondere waardering uiten voor alle vrijwilligers die op enige wijze ervoor zorgen dat we de fijne club zijn en blijven die 28 oktober 113 jaar geleden opgericht is. Het is dan ook meer dan terecht dat het bestuur op zaterdag 4 juli a.s. hen een vrijwilligersavond aanbiedt met o.a. een heerlijke BBQ.

Vroeger hadden we ook wel eens een vrijwilligersavond of activiteit. Of een verkiezing van de vrijwilliger van het jaar in de school van Jaap Jongejan. Ja, ik weet dat de belangstelling voor zo’n avond sterk verminderde en uiteindelijk een zachte dood stierf. Maar juist de huidige tijd heeft solidariteit, respect en waardering voor elkaar hard nodig. We leven te veel in onze eigen bubbel. Kwekkers en bestuur laten we deze negatieve maatschappelijke spiraal in ieder geval bij VFC doorbreken. Hoop dat alle vrijwilligers zo’n blijk van waardering met hun komst bevestigen. Samen zijn we VFC.

Nu lekker even op een fijne manier van de zomerstop genieten. Iedereen een leuke, ontspannen vakantie toegewenst en nu al nieuwsgierig wat het nieuwe seizoen gaat brengen.

G. Kwek