Zijn we er toch weer ingetuind

Bovenstaande quote is van de legendarische sportverslaggever Herman Kuiphof. “Zijn we er toch weer ingetuind”, verzuchtte HK toen Gerd Müller (der Bomber) de winnende 2-1 scoorde in de WK finale tegen toen nog West-Duitsland in 1974. Dit herinneren we ons nog allemaal alsmede de snoeiharde penalty van Johan Neeskens dwars door het midden.

Het is maar weinig verslaggevers gegeven om met een uitdrukking tot Neerlands erfgoed te behoren.

“Komt dat schot!”, van Hugo Walker en “Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen.”, van Mart Smeets vallen in dezelfde onvergetelijke categorie.

“Zijn we er toch weer ingetuind”, was het eerste wat ik dacht toen de wethouder sport een bloemetje kwam overhandigen aan onze voorzitter Wolter van der Graaf.

Als de wethouder speciaal naar de Sportlaan komt met een bloemetje moet er toch iets groots te vieren zijn. Zelfs de pers was uitgenodigd om dit heuglijke feit te registreren. Nee zeg, nu komt het: veld 2 is voorzien van een nieuw kunsttapjjt! Wacht even. Even nadenken hoe bijzonder dit is. Het is net zo bijzonder als het vervangen van je autobanden als die versleten zijn. Niks meer en niks minder. Krijg echt geen bloemetje van de garage. Wel een factuur.

Het is de platte plicht van de gemeente om de kunstgrasvelden te onderhouden en op zijn tijd te vervangen. Betalen we trouwens ook voor. Voor veld 2 is het de derde of vierde keer dat het vernieuwd wordt. Eerlijk is eerlijk, wel de eerste keer met een bloemetje van de gemeente. Maar ik had het geweigerd. Veld 2 was trouwens ons eerste kunstgrasveld. Het hoofdveld kwam later.

Ik vind het jammer dat VFC zich laat gebruiken voor een pr-momentje van de wethouder sport.

Het kan ook anders.

Bij aankomst drinkt de wethouder met het bestuur een kopje koffie en het gezelschap babbelt gezellig tot het moment dat Wolter de wethouder uitnodigt mee te gaan naar het veld.

Gezamenlijk loopt men naar buiten. Al keuvelend en niet in de gaten hebbend waar de wandeling heen gaat, staat de delegatie op veld 3. Bij de middenstip aanbeland, vraagt de wethouder of  hij niet op het verkeerde veld staat. Waarop Wolter reageert dat het zo fijn zou zijn als dat bloemetje voor het nieuwe kunstgrasveld 3 bestemd was. Enigszins ontdaan wordt even later feestelijk veld 2 geopend.

“Komt dat schot!” betekent voorlopig dat er geen schot zit in het vooruitzicht van een derde kunstgrasveld.

“Zijn we er toch weer ingeluisd.” Mag ik dat zeggen?

Ja dat mag ik zeggen.

Hoop natuurlijk dat ik er volledig naast zit en in de nieuwe begroting de post VFC kunstgrasveld met vette letters gedrukt staat.

G. Kwek